Het moederlijf dat niet klaar is voor zomer 2017

Sta voor de spiegel en bekijk mijn moederlijf. Een randje hier en daar. Alles trekt iets meer naar het zuiden. De borsten ondanks de borstvoeding weer even groot, nou ja even piepklein, als voorheen. Niet super ontevreden, maar krijg er ook geen lach van op mijn gezicht. Geen bikini voor dit moederlijf dit jaar. Tenzij ik de hele tijd kan liggen, want dan valt het me best mee. Maar probeer überhaupt eens langer dan vijf minuten te liggen met een dreumes.

Oké, de titel misleid je misschien een beetje. Mijn moederlijf is namelijk al zo’n twee jaar niet echt meer in shape. Sinds de geboorte van Zoë. Ik schaam me diep. Niet voor de buitenwereld, maar naar mezelf toe. Ik heb mezelf namelijk ettelijke malen beloofd er iets aan te doen. Een dikke fail! Ik heb me schuldig gemaakt aan teveel yummy in my tummy (vooral ook tijdens de zwangerschap van Lou) en slaap, want dat won het keer op keer boven het werken aan een iets strakker lijf.

 Laat ik voorop stellen dat ik geen Victoria’s Secret lijf ambieer. Ik ben realistisch en dat is geen haalbare kaart. Daarvoor houd ik teveel van lekkere dingen en wil ik niet al mijn vrije tijd doorbrengen in een sportschool of op een matje in de huiskamer. (Welke vrije tijd?!) Mijn twee kids, de een 11kg en de ander 5kg, zijn soms al sport genoeg. Wil bovendien ook niet zo skinny zijn. Nee, als ik dan een lijf mag uitkiezen dan is het die van J-law. Precies goed. Met twee, hooguit drie, keer sporten is denk ik het wegwerken van het randje mummy tummy dat is blijven hangen haalbaar tot misschien wel een J-law buik. Oh en de schuddende benen en billen mogen wat steviger. Volgens manlief dansen mijn billen namelijk nog even vrolijk verder als ik weer stilsta. (Wanneer ik dit aan hem voorlees zegt hij dat ik er bij moet zetten dat meneer het helemaal niet erg vindt. #Hahaha ik weet dat hij dat echt meent. Was wel verontwaardigt over de opmerking).

Mocht het niet zo overkomen; ik ben enorm trots op mijn lijf. Dat het niet bikiniproof is, is slechts een kleine bump …  op mijn buik. Het is enorm bijzonder dat ik twee keer zwanger mocht raken en twee geweldige meisjes op de wereld heb gezet. Dat mijn lichaam dat kon doen. Wonderlijk. Ik nam en neem alles voor lief dat erbij kwam en komt kijken. Naast mijn randje en dansende billen mag ik niet klagen. De zwangerschappen zijn mild voor me geweest.

Striae bleef weg en de zwangerschapsstreep op mijn buik is inmiddels ook zo goed als verdwenen. Verder geen andere tekenen te vinden op mijn lijf. Beide zwangerschappen ben ik ongeveer 10kg aangekomen en met het eruit persen van mijn kids zijn bijna alle kilo’s er direct mee uit gekomen. Aan de kilo’s ligt het dan ook niet, maar alles is na de zwangerschap van Lou slapper dan voor en na mijn eerste zwangerschap. Hoe langer ik mezelf bekijk, des te meer ik gemotiveerd word om back in shape of moet ik zeggen in vernieuwde shape te komen? Want mijn lichaam heeft iets andere vormen aangenomen dan voor mijn twee kiddoos. Hoe dan ook … veel zin in!

Dit persoonlijke projectje nog even on hold. In ieder geval tot na de controle op 6 juni in het ziekenhuis. Dus genoeg tijd om te bedenken en uit te zoeken hoe ik dit ga aanpakken. Ik houd jullie op de hoogte. Lekkere dingen blijf ik eten, maar lekker hoeft niet per se ongezond te zijn. Te beginnen met deze salade. Helemaal geen straf. Bon appetit!

2 Reacties

Laat een bericht achter